Autodafė

Dangaus tyla,
į tylą nebyli,
ledais pabyra.

Šaltam delne,
į stiklą panaši,
gėla prabyla.

Virš sūkūrių lėtų,
balta balta,
sudūžta snaigė.

Aukštam skliaute,
iš debesų juodų
formuojas sraigė.

Lėtai lėtai,
ant drėgno delno,
mirti skuba,

O žemės angelai
matuojas
juodą rūbą.