
Autodafė
Dangaus tyla,
į tylą nebyli,
ledais pabyra.
Šaltam delne,
į stiklą panaši,
gėla prabyla.
Virš sūkūrių lėtų,
balta balta,
sudūžta snaigė.
Aukštam skliaute,
iš debesų juodų
formuojas sraigė.
Lėtai lėtai,
ant drėgno delno,
mirti skuba,
O žemės angelai
matuojas
juodą rūbą.













